Kort verslag Bivaktocht  6-7-8 febr 2015.

Kort verslag Bivaktocht 6-7-8 febr 2015.

Voorafgaand aan de bivaktocht febr 2015 hadden we een informatie voorbespreking bij de regio klimmuur op za 31 jan.

Frans Hogeterp had zeer professioneel een tocht uitgezet met veel details.

Ik had een deel van mijn uitrusting meegenomen, bivakzak, slaapmatje en slaapzak, twee jaar geleden gekocht voor en eventuele calamiteit in mijn Alpine wandeltochten (niet door de sneeuw). Naar mijn kleine lichte matje werd bewonderend gekeken, Cees was onder de induk zegt hij en de RAB slaapzak zonder dons aan de onderkant  werd bevoeld.

Enigszins zenuwachtig omdat dit mijn eerste bivak was en omdat de weersvoorspelling 7 cm sneeuw en -7ºC was ben ik vertrokken en kon meerijden met Michiel in zijn zeer comfortabele auto.  Auto's wie met wie was ook al door Frans geregeld. De gehele sfeer, zowel tijdens de reis als in het café Erezée was uitstekend. Middernacht na ettelijke biertjes gingen we eindelijk op pad.

Op de bivakplek ging een ieder zijn gang, de een hing een hangmat op, anderen waren afgevallen takken aan het verzamelen en maakten een kampvuur. Ik was bezig met mijn nieuwe spullen en kroop uiteindelijk in mijn onderkomen.  Al snel kwam ik erachter dat het matje aan de kleine kant was en nauwelijks isoleerde. Erger was dat mij slaapzak aan de onderzijde helemaal geen dons had. Ik had dit bewust zo aangeschaft omdat ik wist dat samengedrukt dons niet isoleert, maar dan moet je wel stil liggen dus niet draaien en geen dun matje + bevroren ondergrond hebben. Omdat mijn voeten op de koude ondergrond lagen heb ik die veel later ingewikkeld met een dun fleece dekentje dat ik bij me had. Ik kreeg het maar niet warm, zelfs mijn handen die ik in de slaapzak had werden koud bij aanraking aan de binnenkant van het dons. Om een lang verhaal kort te maken, ik heb alle kleren die ik nog bij me had aangetrokken, handschoenen aan en ben uiteindelijk in slaap gevallen.

9:30u werd ik wakker en begreep dat ik geen tijd meer had om nog iets te eten.

By the way: mijn bestelde brandertje bij Bever zou een dag te laat, zaterdag 7 bezorgd worden wegens “logistieke problemen", ik heb hem meteen afbesteld, het werd echter toch zojuist 10/2  bezorgd *)  Met bevroren handen alles in mijn rugzak gepropt en ik stond als snel bij de groep te wachten op Paul, die het overigens in zijn hangmat ook koud had gehad. Ik heb op dit moment geconcludeerd dat mijn uitrusting onder de maat was en ik niet nog een nacht in de kou wilde doorbrengen. Paul zou mijn redding zijn, hij zou een afstekertje nemen en ik wilde met hem zaterdag terugrijden.

We gingen op pad, liepen over stijf bevroren krakende modder en bevroren plassen. Een werkelijk prachtig traject was door Frans uitgezet, zeer fotogeniek. Alleen mijn camera zat nog in de rugzak! Later eruit gehaald en in mijn broekzak, echter door het wandeltempo van de groep raakte ik bij iedere foto 100meter verder achter.

Een hoog wandeltempo heb ik ook altijd gehad, maar dit keer..? Slecht geslapen, de leeftijd, bijna 72 jaar, wat een afgang vond ik dit voor mezelf.

Cees stelde me voor van matrasje te ruilen, kortom hij probeerde me erbij te houden. Ik vond het zeer collegiaal, maar ik had mede door het hoge tempo besloten om bij het afsteekpunt met Paul mee te gaan.

Paul was echter nog sneller, ik had hem al eens de groep rennend zien inhalen. Maar hij had gelukkig de kaart en moest regelmatig kijken. We hebben wat aangerommeld om de juiste weg te vinden, zijn een beek overgestoken over een zeer dun stammetje, onder prikkeldraad door gekropen en over hekken geklommen. We hebben  een prachtige flauwe heuveltop bedekt met maagdelijke sneeuw genomen. Overstekende herten met enorm gewei ons pad zien kruisen. Op ons pad stond een enorm grote goedaardige os met grote hoorns.

Uiteindelijk de route gevonden die de groep ook zou nemen op de terugweg. Deze voerde echter over asfalt en bij iedere bocht denk je dat je er bent, maar dan moet je nog een uur verder!

Paul en ik hebben de aankomst gevierd met een biertje en we zijn vertrokken naar Baraque  Fraiture, hier heeft Paul zijn big-foot skietjes uitgeprobeerd. In Manhay gearriveerd 17:00u en een telefoontje naar Frans leerde dat de groep pakweg  om 18:30 zou aankomen. We hebben besloten daar niet op te wachten en zijn doorgereden naar Luik alwaar we in de oude binnenstad bij een Italiaan pizza hebben gegeten. Laat Frans nu ook de geboortestreek van die Italiaan kennen

Mijn voorlopige conclusie van deze bivaktocht zal ik proberen samen te vatten.

Als ik weer mee zou willen doen met een volgende bivaktocht dan moet ik mijn uitrusting eerst sterk verbeteren.  Blijft over het tempo van de groep dat ik voor het eerst van mijn wandelervaringen niet heb kunnen bijhouden. 72 jaar zal zeker meespelen, maar vorig jaar rende ik nog door de Alpen!  Een idee is volgens mij om met twee groepen te lopen die onderling beter op elkaar zijn afgestemd. Die laatste groep zou wellicht ergens een klein van te voren geprogrammeerd afstekertje  kunnen nemen om weer bij de voorgroep te komen bij een café of het bivak, afhankelijk van de situatie. Communicatie per telefoon op afgesproken momenten is ook belangrijk.

Bij ’s ochtends opstaan moet een reveille geblazen worden.

Nieuwe deelnemers aan een bivak bij de voorbespreking kritisch bekijken of ze wel de goede uitrusting hebben, dus afkeuren wat ik had, natuurlijk moet ook gevraagd worden naar de ervaring.

Dit jaar ga ik een “Tour des Glaciers de la Vanoise” met een maatje lopen. Deze tour heb ik zelf uitgezet, natuurlijk met behulp van bestaande boekjes, maar vooral vanuit mijn ervaring met het gebied.  Nu heb ik een soort deuk gekregen in mijn zelfvertrouwen van zoiets als “kan ik dit nog wel?” Maar ik geef het niet op, heb het met mijn maatje besproken en we gaan ervoor. Het sympathieke mailtje van Cees die zegt dat je altijd op zijn minst 2x moet meelopen zal ik in ieder geval niet vergeten.

*) p.s.

Het brandertje dat ik 10/02 van de post kreeg aangereikt bleek na opening meer te bevatten dat ik had besteld. Toen ik na een uur weer eens keek bleek het ook niet aan Taglia- maar een Tatonga brander te zijn die overigens helemaal niet door Bever is verstuurd. Wat een verassing , ik denk dat Paul hier achter zit!

10/02/2015 Hans Alberda

Aanvulling op het verslag van Hans:

Goed verhaal waar lering uit te trekken is, echter een paar opmerkingen hier over dit is de eerste keer dat er als groep gelopen is, wat niet mijn bedoeling is en was en duidelijk heb aangegeven. Ik vind inderdaad groepjes met gelijkwaardige tempo's en kunnen wat betreft afstand.
Zondag zijn we uiteindelijk wel uit elkaar geraakt en met een half uur verschil de eindbestemming bereikt door het nemen van verschillende routes.
Wat mee te nemen materiaal betreft blijft heel moeilijk, de een heeft genoeg aan stapel taken als matje de ander heeft het liefst een verwarmde matras, ik kan dit tijdens een voorbespreking niet inschatten. Ook verschijnen er ieder jaar nieuwe materialen en technieken, wat het doet kom je alleen achter door het uit te proberen en een goede gelegenheid daar voor is de bivak.
Hoop dat je wel genoten hebt van de verdere tocht want het was een prachtige winterse dag zaterdag.
Ik zet je stukje op de website als verslag van de tocht als je dat niet erg vind? 
Hoop dat je de volgende bivak in december weer meegaat met de kennis van nu.
Ook al kunnen de weersomstandig heden dan heel anders zijn waarbij er andere ongemakken ontstaan maar dat hoort er juist bij en je leert ervan.
 
Frans Hogeterp
 
2 dagen 60 km met 11 deelnemers
temperatuur -6 / +1
sneeuw 0 tot 40 cm.
1e dag helder
2e dag bewolkt
1e nacht vorst tot -6
2e nacht +1 motregen en dooisneeuw uit de boomen
 
Heren,
 
Bijgevoegd de data van afgelopen weekend. De gemiddelde snelheid lag rond de 3,3 km/hr in lijn met eerdere tochten. Opvallend aan deze tocht is de afstand. Alles bij elkaar hebben we zo'n 60 km gelopen en dat is behoorlijk veel.
 
Dat we op zondag flink verkeerd zijn gelopen is duidelijk te zien. Het heeft de tocht zo'n uur langer gemaakt die dag. Op de kaart van die dag heb ik met pijltjes ook nog even aangegeven hoe een deel van de groep ongeveer heeft gelopen.
 
Groet,
 
Alex
 
ps Leuk verslag Hans, hopelijk ga je nog een keer mee.
Link naar de data van de bivak tocht
 
Foto's gemaakt door Ruben:
 
Link naar: Foto album van het weekend
 
 
Beste bivakkers,
 
Veel dank voor jullie plezierig gezelschap, de organisatie van het geheel, het uitzetten van een mooie route, de kaartlezers voor het gidsen, de schitterende foto’s, het interessante verslag en de zakelijke power point, maar daardoor illustratieve- en verhelderende feiten. Ik heb genoten.
 
Wellicht tot een volgende keer,
 
Michiel
 
Hans,
Dat is een heel mooi verslag. Zo te zien en te lezen hebben jullie het zaterdag, na afsplitsing wel gezellig gehad.
Je noemt een heel aantal relevante punten.
Zo is het inderdaad (bij het bivak dat Amsterdam organiseert) niet gebruikelijk dat de hele groep tezamen blijft. Bijna altijd splits de groep zich in kleinere groepen, waarbij ieder kiest voor meer of minder snelheid. Dan zie je dat een langzamer groepje er voor kiest zo nu en dan een binnenbocht te nemen, of wel de hele tocht wil uitlopen, en er dus voor kiest een uurtje later aan te komen. Zie in dat verband op de website het verslag van Judith.
Alleen afgelopen december en nu dit weekeinde bleef de groep (grotendeels) bijeen. Mogelijk komt dat doordat in beide bivakweekeinden verhoudingsgewijs veel mensen voor het eerst (bij Amsterdam) mee gingen. Het is niet ons gebruik om mensen die voor het eerst mee gaan "alleen het bos in te sturen".
 
Het is ook, zoals je noemt, de bedoeling dat tijdens de voorbespreking info en ervaring wordt uitgewisseld. En dat gebeurt meestendeels ook.
Maar dan kom je op een lastig onderwerp: bergsporters zijn veelal toch wel "eigenheimers". Elke bergsporter heeft zo z'n eigen ervaring, en gelooft vaak in z'n eigen gelijk; "hij heeft het immers altijd zo gedaan en het is altijd goed gegaan".
In dergelijke omstandigheden heeft het weinig zin om te stellen "het móét zus" of "het móét zo"; onder die omstandigheden geeft veelal een ieder aan hoe hij het doet, en waarom, zonder te stellen dat dat de enig juiste weg is. Daarmee kan een ieder zelf conclusies trekken.
Zo ging het m.i. ook met het matje en de slaapzak met eenzijdig dons. We waren verrast dat het zo klein kon zijn. Immers mijn matje is twee keer zo volumineus, en mijn slaapzak misschien wel drie keer. Maar dat wil niet zeggen dat mijn materiaal goed is en dat van de ander niet of omgekeerd. Immers ieder stelt andere eisen een het comfort dat hij tijdens het bivak wil ervaren. Jouw materiaal "afkeuren" zal dan ook niet snel gebeuren.
Bovendien vraagt elk materiaal weer z'n eigen "techniek": heb je een kort matje, dan zou je takken of je rugzak kunnen gebruiken om onder je benen/voeten als isolatie te leggen. Vaak zie je dat iemand met een dunne slaapzak 's nachts al z'n kleren aanhoudt om toch voldoende isolatie te hebben. Mijn aanbod om van matje te ruilen kwam mede vanuit de gedachte "ik wil dat wel eens proberen; dat geeft mij een nieuwe ervaring, en zo'n nacht kom ik wel door, ook al is het kouder dan gewenst".
Wel moet het zo zijn dat indien iemand aangeeft echt niet te weten wat hij mee moet nemen, er duidelijk aangegeven moet worden wat, onder welke omstandigheden, een gemiddeld voldoende uitrusting is. Vrij zeker dat indien die vraag gesteld wordt, Frans daar een sluitend antwoord op geeft.
 
Een "reveille blazen" zal naar mijn schatting bij de bivakken van Amsterdam niet zo snel gebeuren.
Maar gebruikelijk is dat de deelnemers per groepje afspreken hoe laat ze zullen vertrekken. Ieder past dan zijn wektijd aan aan zijn eigen tempo. Een indicatie is dat je een uur nodig hebt tussen wakker worden en vertrekken. Maar ik zet mijn wekker de laatste tijd een kwartier eerder; dan hoef ik me niet te haasten en ben ik gemiddeld toch redelijk op tijd klaar voor vertrek. En als ik m'n wekker niet vertouw, dan vraag ik m'n maatjes om me te wekken als ik op het bedoelde tijdstip nog geen teken van leven geef. Je gaat 's nachts dus ook in de buurt van je maatjes liggen met wie je de volgende dag gaat lopen. Dat leert ook dat niet alle groepjes op het zelfde tijdstip het café verlaten naar het bivak; de één houdt van een lange avond en een korte nacht, en de ander van het omgekeerde.
 
Het is jammer dat je zelfvertrouwen door deze ervaring een deuk heeft gekregen. Maar ik schat dat je daar zondermeer weer overheen komt. Dat gebeurt zeker wanneer je een volgend bivak weer mee gaat.
Dus Hans, tot 11/12/13 december!
Groeten,
Cees.
 
Dank Cees voor je opbeurende woorden en daden tijdens de tocht, vooral ook Paul die mij bij verassing per TPG-post een Tatonga brandertje heeft gestuurd.
Zojuist heb ik een -20 gr C. slaapzak besteld op een web-site gekregen van Paul. Je ziet dus dat ik weer opkruip uit het dal, haha dat wist je al!

Dat bergsporters eigenwijs zijn weet ik niet, ik denk wel dat ze open staan voor nieuwe materialen, zoals jij voor mijn zomer-matje.

Maar ik blijf bij mijn opmerking dat het vormen van kleine gelijkgestelde groepen, oude lullen zoals ik, gewenst is. Maar ik ben realistisch genoeg om te begrijpen dat zoiets vanzelf  ontstaat tijdens de eerste samenkomst.

Groeten, Hans
 

Dag allen,

Mooi zeg, zo met verslag, data en foto's! Dank daarvoor en natuurlijk aan Frans voor de pico bello organisatie!!

Ik vond het in ieder geval hartstikke leuk. Ga zeker vaker mee. Hoop jou dan om weer te zien Hans:))

Wie nog op zoek is naar  materiaal kan ook op deze Amerikaanse sites kijken. Oa bivakzakken, rugzakken slaapzakken, en tarps op bestelling en evt op maat gemaakt. Daarnaast diverse ultralight accessoires.
Borahgear.com
Zpacks.com

Heeft iemand en mailadres voor Ruben? Zie hem niet in deze mailwisseling staan.

Hopelijk tot volgende keer!
Groeten,
Mark